رونمایی از اولین محصول تولیدی شرکت ادوات کشاورزی تراکتورسازی

در نگاه آینده‌پژوهانه به شهرها، فناوری دیگر هدف نیست؛ ابزار است. ابزاری برای یک هدف بزرگ‌تر: ارتقای کیفیت زندگی شهروندان. در واقع، شهر آینده نه شهری پر از فناوری‌های پیچیده و قابل‌نمایش، بلکه شهری است که در آن فناوری «نامرئی اما مؤثر» عمل می‌کند.

سال‌ها تصویر آشنای خدمات شهری در ذهن شهروندان با صف‌های طولانی، باجه‌های حضوری، فرم‌های کاغذی و مراجعات مکرر گره خورده است. فرآیندی زمان‌بر که نه‌تنها انرژی شهروندان را مصرف می‌کرد، بلکه هزینه‌های سنگینی را نیز بر دوش مدیریت شهری می‌گذاشت. اما امروز، این تصویر در حال تغییر است؛ تغییری که از «پشت باجه» آغاز شده و به «خدمات هوشمند بدون صف» می‌رسد.

رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی آذربایجان شرقی، از کسب عنوان نخست در ارزیابی کیفیت پروژه‌های آموزشی استان در سال ۱۴۰۴ در بین دستگاه های اجرایی توسط اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس خبر داد و این دستاورد را موفقیتی بی‌سابقه در ۱۵ سال اخیر توصیف کرد.

تبریز کهن شهر زیبای ایران، با تاریخی گران و پر ارج و فرهنگی ماندگار در طی قرون و اعصار بسی رنج‌ها و جنگ‌ها و زلزله‌هایی سهمگین به خود دیده و از پی خرابی باز سر بلند کرده و فرزنانش را بالیده و در یادها ثبت کرده است.

آیین افتتاح باغ میوه ماکان ظهر روز شنبه نوزدهم اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۵ با حضور تعدادی از مسئولان و جمعی از دانش آموزان تبریزی در مجتمع تولیدی سازمان عمران و باز آفرینی فضاهای شهری شهرداری تبریز برگزار شد.

جنگی که امروز جریان دارد بی‌صداست؛ نه دود دارد و نه آوار. آرام پیش می‌رود، در لایه‌های پنهان خبر، در روایت‌های ناقص و در شایعه‌هایی که ساده به نظر می‌رسند. اما همین جنگ آرام ، زخمی عمیق بر ذهن جامعه می‌گذارد، زخمی که اعتماد را فرسوده می‌کند و واقعیت را بی‌آنکه حذف شود به شکلی دیگر نشان می‌دهد.

در شرایطی که فضای رسانه‌ای با سرعتی بی‌سابقه در حال بازتولید و بازنشر محتواست،فریب، دروغ، تهمت و شایعه‌پراکنی به ابزارهای اصلی جریان‌سازی و عملیات روانی علیه افکار عمومی تبدیل شده‌اند.

شبکه‌های اجتماعی قرار بود میدان گفت‌وگو باشند اما حالا به میدان نبرد تبدیل شده‌اند. نبردی بی‌صدا، بدون گلوله اما با اثرگذاری عمیق. محدودسازی محتوای مرتبط با سردار سلیمانی، نمونه‌ای روشن از جنگ نرم علیه گفتمان مقاومت است؛ جنگی که در آن حذف روایت مهم‌تر از حذف فرد است.

اینستاگرام قرار بود جایی برای دیده شدن باشد اما حالا به جایی برای نادیده گرفتن تبدیل شده است. حذف یا محدودسازی محتوای مرتبط با نام " سردار سلیمانی، سردار دل‌ها " فقط یک اختلال فنی نیست نشانه‌ای روشن از سانسور هدفمند است. سانسوری که نه با فریاد، بلکه با سکوت عمل می‌کند و دقیقاً به همین دلیل خطرناک‌تر است.

امروز، روزی است که تاریخ ایران به احترام یکی از بزرگ‌ترین قهرمانانش سر تعظیم فرود می‌آورد؛ ستارخان، سردار ملی، مردی که با دلی آتشین و اراده‌ای فولادین، تبریز را به سنگر مقاومت و پرچمدار آزادی در برابر استبداد تبدیل کرد.