یلدا در خوابگاه؛ جایی که دلتنگی از انار سرختر است
شب يلداست، اما خوابگاه بوي خانه نميدهد. براي همه دختراني که اين شب را در خوابگاه سر کرده اند کاملا ملموس است اينجا نه صداي خندهي جمعي خانوادهها ميآيد و نه سفرهاي که مادر با وسواس پهنش کرده باشد. اينجا، در اتاقهاي کوچک خوابگاه دخترانه، هر کس با سهمي از دلتنگي نشسته و يلداي خودش را سر ميکند.
یلدا بدون در زدن
شب یلدا هنوز بلندترین شب سال است اما دیگر همیشه بلندترین شب دورهمی نیست، در خانههایی که روزگاری صدای خنده، بوی هندوانه و حافظخوانی تا نیمههای شب ادامه داشت حالا گاهی فقط نور سرد صفحه تلفنها روشن میماند. با این حال در دل همین تغییرات راههای تازهای برای زنده نگهداشتن صلهارحام در حال شکلگیری است ، راههایی نو شاید متفاوت اما همچنان ریشهدار. این گزارش روایتی است از یلدای امروز در تبریز شهری که میان سنت و تکنولوژی بهدنبال حفظ پیوندهای خانوادگی است.



























