فقر تقلبی، زخم واقعی
این روزها در بعضی چهارراههای تبریز، چهرههایی دیده میشوند که سعی دارند خود را در نقش نیازمند معرفی کنند؛ چهرههایی که نگاه رهگذران را با دلسوزی متوقف میکنند، اما گاه پشت این نمایشها، حقیقت دیگری پنهان است. تبریز که سالها بهعنوان «شهر بدون گدا» شناخته میشد، حالا با صحنههایی مواجه شده که مثل خط افتادن روی یک قاب تمیز، ذهن مردم را درگیر کرده است. آیا این چهرهها نیاز واقعی دارند؟ یا شهر، دوباره هدف شبکههایی قرار گرفته که تکدیگری را به یک «شغل» تبدیل کردهاند؟
فلسفه ای تمام نشدنی به نام تکدی گری
تکدی گری به عنوان یک پدیده ناشایست و مخرب با انواع متعدد و روش های مختلف در سطح جوامع همواره وجود داشته و امروزه نیز وجود دارد و به نوعی در بعضی از جوامع متاسفانه به صورت یک فرهنگ درآمده و از آنجا که دارای ابعاد پیچیده می باشد کنترل و محدود کردن آن نیازمند مدیریت شهری و روان شناختی اجتماعی میباشد.



























