چهارشنبه, ۳ تیر , ۱۴۰۵ | Wednesday, 24 June , 2026
صعود نماینده آذربایجان شرقی به فینال «ستاره‌های صحنه» 11 آذر 1404

صعود نماینده آذربایجان شرقی به فینال «ستاره‌های صحنه»

احسان مردی؛ تنها نماینده آذربایجان شرقی در فینال جشنواره بین‌المللی «ستاره‌های صحنه» شد.

آخرین جادوگر تبریز/۴۰ سال تقلا برای یک لبخند؛ روایت مردی که شادی را رها نکرد 09 آذر 1404

آخرین جادوگر تبریز/۴۰ سال تقلا برای یک لبخند؛ روایت مردی که شادی را رها نکرد

در یکی از شلوغ‌ترین چهارراه‌های تبریز، جایی میان همهمه تاکسی‌ها و سایه مغازه‌های قدیمی، هنوز چراغ کوچک مغازه‌ای روشن است که از سال ۱۳۶۰ لبخند می‌فروشد. علی شاه‌احمدیان پیرمردی که نسل‌ها او را با جادوی ساده و شادی‌های کوچک می‌شناسند، همچنان کنار قفسه‌های رنگارنگ شعبده‌بازی ایستاده و اصرار دارد حتی در سخت‌ترین روزها، مردم سهمی از شادی داشته باشند.

زباله گردی زنان و کودکان مهاجر/ آینه تلخ زندگی در تبریز 04 آذر 1404

زباله گردی زنان و کودکان مهاجر/ آینه تلخ زندگی در تبریز

ساعت دوازده و نیم شب در خیابان بهار تبریز، دو زن با دو کودک، میان زباله‌ها به دنبال زندگی می‌گردد؛ زنان و کودکان مهاجری که مجبور شده‌اند برای بقا، دل به پلاستیک‌ها و زباله‌ها بسپارند…

اینجا تبریز نیست، ترافیکستان است! 24 آبان 1404
تبریز در تله ترافیک؛

اینجا تبریز نیست، ترافیکستان است!

صبح هنوز کامل از راه نرسیده بود که خیابان‌های تبریز، چشم‌هایمان را با منظره همیشگی اما دردناک بیدار کرد؛ صفی بی‌پایان از خودروها، بوق‌هایی که انگار از دل ازدحام فریاد می‌کشند، راننده‌هایی که میان عجله و خستگی گیر افتاده‌اند و شهری که هر روز بیشتر از دیروز زیر بار ترافیک خم می‌شود.

فقر تقلبی، زخم واقعی 14 آبان 1404
شهر بی‌گدا دوباره صدا زد: من را زخمی نکنید!

فقر تقلبی، زخم واقعی

این روزها در بعضی چهارراه‌های تبریز، چهره‌هایی دیده می‌شوند که سعی دارند خود را در نقش نیازمند معرفی کنند؛ چهره‌هایی که نگاه رهگذران را با دلسوزی متوقف می‌کنند، اما گاه پشت این نمایش‌ها، حقیقت دیگری پنهان است. تبریز که سال‌ها به‌عنوان «شهر بدون گدا» شناخته می‌شد، حالا با صحنه‌هایی مواجه شده که مثل خط افتادن روی یک قاب تمیز، ذهن مردم را درگیر کرده است. آیا این چهره‌ها نیاز واقعی دارند؟ یا شهر، دوباره هدف شبکه‌هایی قرار گرفته که تکدی‌گری را به یک «شغل» تبدیل کرده‌اند؟

زیباییِ قرضی/ وقتی زنان تبریزی خودشان را در آینه نمی‌شناسند 11 آبان 1404

زیباییِ قرضی/ وقتی زنان تبریزی خودشان را در آینه نمی‌شناسند

تبریز دیگر شبیه خودش نیست. در پیاده‌روهایش، چهره‌هایی عبور می‌کنند که با هم فامیل نیستند، اما انگار از یک مادر به دنیا آمده‌اند.زیبایی، حالا نه موهبتی طبیعی، که کالایی لوکس است که می‌شود با وام، با قسط، با اضطراب خریدش.این شهر، در تب‌وتاب زیباتر شدن، دارد خودش را گم می‌کند.

فرهنگِ سرخ؛ تبریزِ تراکتور، ایرانِ دیگر 03 آبان 1404
قرمزِ تبریز؛ فرهنگی که از سکوها تا آسیا طنین انداخت؛

فرهنگِ سرخ؛ تبریزِ تراکتور، ایرانِ دیگر

وقتی از فوتبال ایران سخن می‌گوییم، نام «تراکتور» فقط یادآور یک تیم نیست؛ یادآور یک فرهنگ است فرهنگی که از سکوهای یادگار امام آغاز شد و تا استادیوم‌های آسیا ادامه یافت.

ستارخان؛ شعله نترس آزادی در قلب تبریز! 28 مهر 1404

ستارخان؛ شعله نترس آزادی در قلب تبریز!

امروز، روزی است که تاریخ ایران به احترام یکی از بزرگ‌ترین قهرمانانش سر تعظیم فرود می‌آورد؛ ستارخان، سردار ملی، مردی که با دلی آتشین و اراده‌ای فولادین، تبریز را به سنگر مقاومت و پرچمدار آزادی در برابر استبداد تبدیل کرد.

میدان مینِ سکوت/ چشم‌انتظارانِ فریادِ شفافیت در روابط عمومی‌های قفل‌شده ادارات آذربایجان شرقی! 20 مهر 1404

میدان مینِ سکوت/ چشم‌انتظارانِ فریادِ شفافیت در روابط عمومی‌های قفل‌شده ادارات آذربایجان شرقی!

در میان هیاهوی پر سر و صدای زندگی شهری، صدایی خاموش شده است؛ صدای خبرنگاران و رسانه‌هایی که سال‌ها پشت درهای بسته و دیوارهای سنگین برخی روابط عمومی‌های ادارات استان، فریاد شفافیتشان به گل نشسته. جایی که به جای پل ارتباطی، دیواری از سکوت و بی‌اعتنایی قد کشیده است. اکنون اما این چشم‌انتظاران، در انتظار روزنه‌ای هستند؛ روزنه‌ای که شاید با تغییر رویکرد و نفس تازه‌ای در روابط عمومی‌ها، بتوانند دوباره صدای خود را در دل سیستم حکمرانی به گوش برسانند. آیا این سکوت لعنتی شکسته خواهد شد؟